نمود و او به شنيدن خبر آمدن شاه متوحش شده ، راه گريز پيش گرفته به ماوراء النهر شتافت . گويند كه عبد الله خان در زمان شاه طهماسب پنج مرتبه بر سر خراسان آمده ، بى نيل مقصود برگشت . نوبت ششم هرات كه پايتخت خراسان است ، تصرف كرد و يك سال به حكومت آنجا ( 32 چ ) پرداخت . بعد از آن شاه طهماسب متوجه خراسان شد ، امراى اوزبكيه اتفاق به جنگ شاه قزلباش نكردند . عبد الله خان از هرات فرار كرد و به بخارا رفت . شاهنشاه خلافت پناه ، خراسان و هرات را باز به حيطهء ضبط و تسخير در آورده ، عزم تسخير قندهار فرمود . چون قريب قندهار رسيد ، حاكم قندهار كه در آنجا كامروا بود ، بى جنگ و جدل قلعه را به كاركنان دولت آن حضرت گذاشت . از استماع خبر فتح قندهار عبد الله - خان ايلچى خود را با تحف و هدايا نزد شاه طهماسب فرستاده ، ترك قتال و جدال نمود . شاه خلافت پناه از چهار نوبت با خواندكار روم نزاع اتفاق افتاد . نوبت اول در سنهء اربعين و تسعمائه ( 940 ) كه چون آن حضرت در خراسان با عبد الله خان پادشاه توران سر گرم مجادله بود ، سلطان سليمان خواند كار روم فرصت يافته ابراهيم پاشا وزير خود را با قريب صد هزار سوار به جانب آذربايجان فرستاد و آن ولايت را مسخر ساخت . شاه طهماسب از خراسان به ايلغار « 18 » هر چه تمامتر خود را به آذربايجان رسانيد و در كتب معتبره سير به نظر رسيده كه از هرات تا به دار السلطنت قزوين ( 33 ر ) ، پانزده كوچ كرده بودند ، با اينكه دو ماه و نيم راه است ، پاشاى مذكور حقيقت عزيمت و ايلغار سوار سرعت آثار آن حضرت را ابلاغ داشته ، پيغام كرد كه پادشاه عجم عنقريب بر من مىرسد و مرا با او طاقت مقاومت نيست . سلطان سليمان نيز به استماع اين خبر به سرعت تمام خود را به امداد ابراهيم پاشا وزير خود رسانيد . شاه طهماسب برادران خود را سپه سالار و سردار سپاه خود كرد ، بيشتر دستورى مقابله و مجادله داده ، خود به تهيه و تدارك لشكر و جمعيت سپاه مشغول گرديد و برادران شاه طهماسب بر سر راه لشكر روم شتافته ، از چهار طرف يورش مىبردند ، تا آنكه به موسم سرما و برف

--> ( 18 ) - حركت سريع سپاهيان به سوى دشمن ، هجوم ، يورش .